شمع مي سوزد و پروانه شب و روز به دورش مي چرخد من  كه مي سوزم و پروانه ندارم چه كنم ؟

در خواب ناز بودم شبي ديدم كسي در مي زند

در را گشودم روي وي ديدم غم است در مي زند

اي دوستان بي وفا از غم بياموزيد وفا

غم با همه بيگانگي هر شب به من سر مي زند 

بوسه بر عکست زنم ترسم که قابش بشکند

قاب عکس توست اما شیشه ی عمر من است

بوسه بر مویت زنم ترسم که تابش بشکند

تار موی توست اما ریشه ی عمر من است

موسيقي چشم تو چه شور انگيز است

دل از طپش عاطفه ها لبريز است

بي عشق تو يك لحظه اگر بنشينم

سر سبزترين بهار دل پاييــــــــــــز است .